Συνάντηση: Η Συγνώμη των Μπλόγκερς απο κ. Βενιζέλο.

Είδα ένα κείμενο που περιγράφει την συνάντηση των μπλόγκερς με τον κ. Βενιζέλο:

Πιθανολογώ πως κανείς δεν θα έχει ζητήσει μία συγνώμη για αυτό εδώ το θέμα περί ‘λογοκρισίας’:

Δυσφήμηση Ε. Βενιζέλου από ιστολόγιο “ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ” και “Ελευθεροτυπία”.

Αυτό είναι μια απλή ένδειξη για την ποιότητα που έχει αυτός ο ‘κλάδος’.

Προσωπικά έχω βρει την περιγραφή επιτέλους: Η Φάρα των Ιστολογάδων.

Όσο για την συγνώμη, έχω ακόμα ελπίδες. Ας ψάξω και στα άλλα κείμενα που θα ξεφυτρώσουν για την συνάντηση αυτή:

• Tι κρατήσαμε από την συζήτηση με τον Βενιζέλο
• Η Συνάντηση με τον Ε. Βενιζέλο. Εντυπώσεις και ενστάσεις
• Στη συνάντηση με τον κ. Βενιζέλο
• Ντρέπομαι που θα το πω, μα
• Bloggers vs Βενιζέλου

πολιτικό ημερολόγιο…: Για τη συνάντηση της Πέμπτης…

Δεοντολογία

Καταγράφω σύντομα ένα πρότυπο “Δεοντολογίας Λογόσφαιρας”. Φυσικά δεν μπορεί να καλύψει 100% των ιστολογάδων, και επίσης υπάρχουν πρακτικά προβλήματα στην εφαρμογή τους.

• Εάν σχολιάζετε κάτι, θέστε πάντα και έναν σύνδεσμο (ευκολία για αναγνώστες, διαφάνεια)
• Να επιτρέπετε πάντα την αναφορά στο θέμα σας μέσου συνδέσμου επιστροφής (trackback)
• Εάν σχολιάζετε συγκεκριμένο χρήστη, να του επιτρέπετε να σχολιάζει άμεσα στο θέμα. Εάν δεν το κάνετε, εμφανίστε σύνδεσμο προς τον αντίλογο του σε εξαιρετικά εμφανές σημείο. Σε κάθε περίπτωση να επιτρέπετε trackback.
• Αποφεύγετε όσο το δυνατόν να μετριάσετε σχόλια
• Αποφεύγετε όσο το δυνατόν την διαγράψετε σχόλια

Ακόμα και εάν συμφωνήσαν όλοι σε αυτήν την δεοντολογία, θα υπήρχαν προβλήματα στην πράξη. Τα λογισμικά είναι ουσιαστικά αυτά που θα πρέπει να ‘εμπεδώνουν’ τους κύριους παράγοντες της δεοντολογίας, ώστε να απομείνουν ελάχιστα στον άνθρωπο (π.χ. αποφυγή υβρείς ).

[Μετά Δημοσίευσης: η καταγραφή συνεχίζει εδώ: http://blog.lazaridis.com/deontologia/]

Τα Ψηφιακά Αγοράκια της Λογόσφαιρας!

Ουσία:

• Γεμάτο ψηφιακά αγοράκια η λογόσφαιρα (αρσενικά που ξεχάσαν την έννοια “άντρας”).
• Αρκετοί ιστολογάδες δεν αξιοποιούν τους μηχανισμούς τους μέσου.
• Υπάρχει “προκατάληψη της προκατάληψης” (ακόμα και για την λέξη “θηλυκό” )

Θέμα:

Είδα ένα θέμα απο κάποια Ψιλικατζού (η δημοσιογράφο, η πολιτικό αναλυτή, δεν ξέρω τι είναι διότι δεν περιγράφετε ξεκάθαρα) και επί της ευκαιρίας χρησιμοποίησα τον μηχανισμό trackback για να σχολιάσω σε δικό μου θέμα αυτό το θηλυκό αλλά και το θέμα που έθεσε.

[απορία: Ποια είναι η ελληνική λέξη για "trackback" (εννοιολογικά βάσιμη)]

Προσπαθώ να δημιουργήσω γνώμη στο σοβαρό θέμα αυτό και τι έρχεται; Δείτε στα σχόλια του θέματος!

Το να ξεφεύγουν τα θηλυκά επιτρέπετε, ακόμα και αν πρόκειται για γυναίκες. Η συμπεριφορά της κατίνας, της παλαβιάρας ακόμα και της ‘σκύλας’ έχει κάτι το γοητευτικό. Άντε να το κάνουν αυτό και έφηβα αρσενικά. Αλλά το να ξεφεύγουν με τέτοιον τρόπο… άντρες;

Πρέπει να υπάρχει κάποιο όριο, κάποιο κύρος, μία δεοντολογία του μαχητή (γιατί για διαμάχη πρόκειται τελικά). Η μήπως όλοι (εκτός ελάχιστες εξαιρέσεις) που γράψανε εκεί είναι αγοράκια ;

Για παράδειγμα: πόσο κύρος μπορεί να έχει ένας άντρας, που δημοσιεύει ένα θέμα στον δίχως να θέσει σύνδεσμο επιστροφής (trackback); Σαν κατινάκι προτιμά να χλευάζει , και άντε ας ήταν και βάσιμο – αλλά μάλλον γρι δεν έχει από τα ΜΜΔ – Μέσα Μαζικού Διαλόγου, στα οποία ανήκουν και τα ιστολόγια.

[Μετά Δημοσίευσης:  ο αντίλογος δεν δημοσιεύτηκε,  το σχόλιο που περιέχει  το σύνδεσμο αλλοιώθηκε. Πρόσθετα σχόλια δεν εμφανίζονται. Αυτό που ίσος δεν είναι και τόσο κατανοητό: Τα υβριστικά σχόλια βέβαια αρκούν για νομικά βήματα]

Εγώ θα συνεχίσω να ανακαλύπτω την αδύναμα σημεία της λογόσφαιρας, χρησιμοποιώντας τους περιορισμένους μηχανισμούς του μέσου και αντικρίζοντας αυτά τα τραγικά ψηφιακά αγοράκια (που δυστυχώς υπάρχουν παντού στο διαδίκτυο)

Τώρα, για να έχει και κάποιο αντικειμενικό αποτέλεσμα το θέμα αυτό:

Κανείς δεν οφείλει να ξέρει τίποτα για κάποια “Ψιλικατζού” πέρα από το τι προσφέρει η ίδια στο “περί/about”. Παντός παράξενο είναι αυτό το θηλυκό: σε κάποιο σημείο με ξαφνιάζει, παραπέμποντας σε μία λύση που πρότεινε κάποιος άλλος ιστολογάς!

“να έχουμε ΟΛΟΙ την εικόνα ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ. Γιατί να μην υπάρχει το stream από τις κάμερες της Αστυνομίας διαθέσιμο στο internet;”

Φρίκη!

Εγώ επιμένω σε αυτό ως βασικό σκέλος της λύσεως (όπως ανέφερα και στο θέμα, κάτω κάτω):

• Να υπάρχουν κάμερες περιορισμένης μνήμης (π.χ. 48 ώρες, όσο και το αυτόφωρο)
• …

.

Ψιλικατζού ως Πολιτικός Αναλυτής – Κίνδυνος η Σωτηρία;

Κάνοντας βόλτες να δω τι γίνεται στην “λογόσφαιρα” κατάπια σχεδόν την γλώσσα μου.

Βρήκα μία ψιλικατζού να το παίζει πολιτικός αναλυτής με “Κάμερες”, “Ατομικά Δικαιώματα”, “Προσωπικά Δεδομένα” και άλλα τέτοια.

Το κείμενο που δείχνει εις πρώτης όψεως σαχλαμάρα είναι – μόλις το κοιτάξει κανείς δίχως την προκατάληψη από τον όρο “ψιλικατζού” – ένα καλοφτιαγμένο επικοινωνιακό κείμενο, το οποίο διαμορφώνει γνώμες με γλώσσα που αγγίζει την μάζα.

Αρχίζω να αμφιβάλω ότι πρόκειται πραγματικά για ψιλικατζού – αλλά πριν με πιάσει η “ψηφιακή παράνοια“, ας επικεντρωθώ σε αυτά που μπορώ να αποσπάσω αντικειμενικά από το όλο θέμα.

Πρώτα απ’ όλα να πω κάτι: ζηλεύω τον τρόπο που εκφράζετε αυτό το θηλυκό! Εγώ πρέπει να περιορίζω τον εαυτό μου να γράφει ήπια, ώστε να μην ενοχλώ πιθανούς αναγνώστες με το λεξιλόγιο μου (για την ανορθογραφία μου κάνω ότι μπορώ). Επίσης είμαι επώνυμα στο διαδίκτυο. Μου έρχεται λοιπόν η σκέψη ότι ίσος να ανοίξω κάνα ανώνυμο ιστολόγιο, ώστε να μπορώ να ΄βαράω αλύπητα’ με ποιο άγριο τρόπο έκφρασης (τον οποίο κατέχω αρκετά καλά).

[Μετά Δημοσίευσης: δεν ήθελα να υπονοήσω πως η "ψιλικατζού" είναι ανώνυμη]
Η ανωνυμία θα με βοηθούσε δηλαδή να εκφράζομαι ποιο ελεύθερα, δίχως να φοβηθώ για την ήπια ταυτότητα που έχω εδώ και χρόνια στο διαδίκτυο (αν και βαθιά στα αρχεία υπάρχω πολύ αθυρόστομος, όχι όμος με την επαγγελματική ταυτότητα “lazaridis_com”).

Όσο για το θέμα για της κάμερες που θέτει η ψιλικατζού μου έρχετε το εξής:

• Σε μία ορθή κοινωνία δεν υπάρχουν συνέπειες για επώνυμη δράση εντός των ορίων που ορίζει ο νόμος.
• Η ανώδυνη επώνυμη δράση θα έπρεπε να είναι ο στόχος ενός φιλελεύθερου πολίτη (αυτό θα είναι και η απόδειξη πως η κοινωνία λειτουργεί ορθά, διότι δεν υπάρχει φόβος για συνέπειες).
• Η ανώνυμη δράση απομακρύνει ουσιαστικά από αυτόν τον στόχο (απλά διότι εξουδετερώνει την ανάγκη οργάνωσης μίας αντίστασης στις άδικες συνέπειες στην επώνυμη δράση)
• Το συμπέρασμα είναι: αυτοί που επιθυμούν απόλυτη ανωνυμία
  • δεν συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου της ορθής κοινωνίας.
  • προστατεύουν τον εαυτό τους από συνέπειες έλλειψης πειθαρχίας
    • π.χ. όταν ξεφεύγουν οι πράξεις τους εάν δεν ελέγχουν την οργή τους

Εάν αναλυθεί παραπέρα, η ευθύνη είναι σε αυτούς που στηρίζουν εκείνους που δεν ελέγχουν την οργή τους. Θα έπρεπε να κάνουν την δύσκολη δουλειά να δώσουν διέξοδο στην οργή, μα ποιο εύκολο είναι να την δικαιολογούν την οργή (“ε, ξέσπασαν λίγο τα ‘παιδάκια’”). Τώρα αν το εκμεταλλεύονται π.χ. πολιτικά, η αν απλά είναι ανίκανη να βρουν διέξοδο… δεν ξέρω εγώ! Ίσος υπάρχει κάνας ‘ψαράς’ να μας το αναλύσει! Εγώ πιθανολογό πως είναι ένα μείγμα εκμετάλλευσης και ανικανότητας.

(φτάνει ως εδώ, διότι θα ‘χάσω την μπάλα’)

Να είστε καλά, κυρά ψιλικατζού, μου ανοίξατε το σκέψη!
Η προσωπική μου γνώμη είναι:

• Να υπάρχουν κάμερες περιορισμένης μνήμης (π.χ. 48 ώρες, όσο και το αυτόφωρο)
• Εάν ξεσπάσει βία γίνετε νόμιμη η καταγραφή, π.χ. με απόφαση εισαγγελέα που βλέπει
  • πλάνα στην τηλεόραση
  • ‘βιντεάκια’ στο διαδίκτυο
  • βίντεο απο π.χ. ιδιοκτήτη μαγαζιού που προστατεύει την ιδιοκτησία του.
• Εάν δεν ξεσπάσει βία, η μνήμη σβήνει έτσι και αλλιώς (ακόμα και να μην σβήσει πρακτικά, νομικά δεν υπάρχει στοιχείο).

Τώρα, αν απαγορεύσουν και να καταγράφουν τα ‘κανάλια’, η πολίτες μέσου ‘μικροσυσκευών’ και η καταστηματάρχες με σταθερά εγκατεστημένες κάμαρες ως μέσο πρόληψης, το επάνω σχέδιο καταρρέει. Απ’ ότι ξέρω παντός, υπάρχουν χώρες που θα επέτρεπαν στον καταστηματάρχη να οπλοφορεί και να ‘καθαρίζει’ εισβολείς. Ίσος το να μπορέσουν να ‘οπλοφορούν’ με μία κάμερα είναι μία δίκαια μέσο λύση.

.

Ιστολόγια και Όπλα – Ο Ειρηνιστής “omadeon”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΛΟΓΟΥ (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)

-

Ο ποιο ήρεμος άνθρωπος μπορεί να μετατραπεί σε αγρίμι, εάν απλά χτυπήσεις το ευαίσθητο σημείο του.

Το ευαίσθητα σημεία του χρήστη “omadeon” είναι ολοφάνερα η λογοκρισία (η ο “υπερβολικός μετριασμός”) και η διακοπή του διαλόγου αλλά και η πιθανή δυσφήμηση (π.χ. όταν στερείτε η δυνατότητα αντίλογου).

Είπα τον χρήστη “omadeon” άτσαλο, λογοκριτή, υποκριτή, φασίστα και παρανοϊκό και πείραξα και το φιλαράκι του τον Harisheiz (που μάλλον ο ίδιος ξέρει πως είναι και λίγο ‘σπασίκλας’ αν το επιδιώκει).

Δημιούργησα λίγη ένταση για να μάθω σύντομα τους τεχνικούς αλλά και ψυχολογικούς μηχανισμούς του μέσου “ιστολόγιο”.

Επίσης έπρεπε να μάθω πως νιώθει αυτός που λογοκρίνει, που μετριάζει με μη ισόνομους κανόνες, που χτυπά την λογοκρισία με λογοκρισία.

Πάλι στον χρήστη omadeon: Έχω την αίσθηση ότι πρόκειται για τον ειρηνιστή omadeon, ο οποίος αντιμετωπίζει την αδικία απαντώντας με έναν (εις πρώτης όψεως) αρνητικό εαυτό ο οποίος χειρίζεται ένα από τα ποιο ισχυρά όπλα που υπάρχουν στον κόσμο:

• Ανθρώπους που αφομοιώνουν στοιχεία δίχως πρόσθετο έλεγχο (δηλαδή εσάς, τους αναγνώστες).

(για σύγκριση: μερικές αντιδράσεις απο αγγλικές ομάδες και άτομα στην συλλογή από αρνητικά σχόλια. )

Στο σημείο αυτό θέλω να το τερματίσω (λίγες μέρες πριν κλείσει ο ένας μήνας) για να μην δημιουργηθεί και άλλη ένταση. Η υποχώρηση στο θέμα της φωτογραφίας με βοήθησε να κάνω αυτό το βήμα.

Τα συμπεράσματά μου.

Το μέσο “ιστολόγιο” μάλλον δεν είναι αυτό που θα με βοηθούσε στην εργασία μου. Πολύ καλύτερα είναι τα ανοιχτά φόρα, ειδικά το usenet όπου είναι πολύ δύσκολος ο μετριασμός και η λογοκρισία. Επίσης αρχειοθετούνται τα μηνύματα σε διάφορα ανεξάρτητα αρχεία στο διαδίκτυο.

Στο περίπου ξέρω τώρα πώς νιώθουν αυτοί που μετριάζουν η και λογοκρίνουν. Θα ήθελα να το μάθω ακόμα καλύτερα – μα δεν έχω χρόνο εν στιγμής.

Για να λειτουργεί ένα ιστολόγιο θα πρέπει:

• να δίνει ελευθερία σχολιασμού, ιδανικά δίχως κανέναν μετριασμό
• να αποφεύγει κανόνες μετριασμού και κανόνες φραγής που είναι στην κρίση του ιδιοκτήτη
• να μην επιτρέπει την αλλαγή σχόλιον από τον διαχειριστή.
• να έχει σχολιαστές που αυτοπεριορίζονται, σεβόμενοι την ελευθερία που τους δίδεται.
• κλπ.

Δυστυχώς αυτά δεν είναι διαθέσιμα μέσου λειτουργικότητας του λογισμικού “wordpress”. Προσάρμοσα τους κανόνες ιστολογίου, και ελπίζω να τηρώ ο ίδιος το κομμάτι που εξαρτάτε από την κρίση και τον έλεγχο εγωισμού που έχω.

Το τελευταίο βήμα που μου έμεινε είναι, να εμπεδώσω πως δεν κάνει να απαντάς σε λογοκρισία με λογοκρισία. Σε λίγες ώρες, ίσος δύο μέρες μάλλον θα το ‘πάρω’ και αυτό το βήμα.

Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω τον χρήστη “Kaltsovrako” για την ευγενική και λογική παρέμβασή του περί φωτογραφίας.

-

Θα καταγράψω κάποια στιγμή την ουσία ποιο καθαρά:

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Istologia

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Logokrisia

.

Ιστολόγια και Στοιχεία – Ο Παρανοϊκός “omadeon”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΛΟΓΟΥ (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)

-

Ίσος νομίζεται πως έχετε δικαιώματα στα ιστολόγια και στο διαδίκτυο γενικά. Η αλήθεια είναι ότι πρακτικά αυτά δεν υπάρχουν.

Ίσος νομίζεται πως υπάρχει ηθική στο διαδίκτυο – π.χ. ο σεβασμός στην προσωπική ζωή σας και στο παρελθόν σας.

Ίσος νομίζεται πως υπάρχει “κώδικας δεοντολογίας“, π.χ. για να παραμείνει μία συζήτηση και διαμάχη αυστηρά στο θέμα που συζητιέται.

Το τι έχει να γίνει όταν ασκήσετε αυστηρή κριτική σε άτομα δεν συγκρίνετε μάλλον με κανένα άλλο μέσο.

Ερεύνησα τον χρήστη “omadeon” και του άσκησα κριτική ως άτσαλο, λογοκριτή, υποκριτή και φασίστα. Αυτό το έκανα αποκλειστικά βάση στοιχείον που έδινε ο ίδιος εντός της “μπλογκόσφαιρας”.

Εφόσον δεν μπορεί να αντικρούσει της κατηγορίες με δεδομένα, δημιουργεί ένα άλλο είδος ‘άμυνας’ (με την οποία εκτίθεται όλο ποιο πολύ):

Λάσπη

Ο σεσημασμένος διεθνής απατεώνας – troller Ηλίας Λαζαρίδης μπαίνει στην Ελληνική Μπλογκόσφαιρα

Ο άνθρωπος πρέπει να είναι παρανοϊκός. Το κακό είναι: έτσι λειτουργούν (σε μεγάλο βαθμό) τα ιστολόγια και το διαδίκτυο γενικά:

Η κάθε σαχλαμάρα απο κάποιο ενοχλημένο “εγωισμό” χρησιμοποιείτε απο τον επόμενο ενοχλημένο εγωισμό.

Αβάσιμα στοιχεία γίνονται ειδήσεις – αρκεί να παίρνουν στα σοβαρά αρκετά άτομα μέσα στα διάφορα “άρθρα” στις διάφορες ερασιτεχνικές εγκυκλοπαίδειες του διαδικτύου.

Δεν μπαίνω καν στον κόπο να σβήσω της αναφορές στο άτομό μου – είναι χρήσιμες για να μαθαίνεις τον κόσμο.

Φωτογραφία

Πείτε ότι ανεβάσατε π.χ. σε κάποια διαδικτυακή κοινότητα προσωπικές φωτογραφίες (π.χ. μήπως κατά τύχη βρείτε κάποιο ταίρι).

Δεν θέλετε όμως να εμφανίζονται αυτές η φωτογραφίες με την επαγγελματική σας παρουσία στο διαδίκτυο (όπου δεν ανεβάζετε την φωτογραφία σας).

Δεν παίζει κανένα ρόλο εάν εσείς έχετε σύνδεσμο από την προσωπική προς την επαγγελματική παρουσία. Λόγου πνευματικών δικαιωμάτων (copyright) που έχετε στις φωτογραφίες σας, κανείς δεν μπορεί δίχως την άδεια σας να την αναδημοσιεύσει.

Δεν μπορεί; Φυσικά μπορεί!

Εσείς μπορείτε π.χ. να καταγγείλετε το γεγονός ως “παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων” (“copyright infringement”), όπως αναφέρετε στους όρους χρήσεως των διαδικτυακών συστημάτων.

Όμως: την επόμενη στιγμή μπορεί να ανοίξει ανώνυμα λογαριασμούς σε πολλαπλά συστήματα – και εσείς δεν προλαβαίνετε να τρέχετε.

Το συμπέρασμα: εάν ασκείτε κριτική, να είστε έτοιμη για τα πάντα. Η ταχύτητα του μέσου “διαδίκτυο” και η πιθανή ανωνυμότητα μπορούν να σας εκθέσουν πολύ σύντομα.

Εάν έχετε και την ατυχία να πέσετε σε κάποιον ειρηνιστή, που βαθιά μέσα του είναι ένας παρανοϊκός φασίστας, την έχετε πατήσει για καλά.

Να περιμένετε πραγματικά τα πάντα από τέτοια άτομα!

Όχι όμως το αυτονόητο: να περιορίσει την διαμάχη, ώστε να μην ξεφύγει και δημιουργήσει μη αναστρέψιμες καταστάσεις.

.