Ιστολόγια και Διαφάνεια – Ο Λογοκριτής “omadeon”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΛΟΓΟΥ (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)

-

Ουσία

• Τα ίδια άτομα που φωνάζουν ενάντια της λογοκρισίας στο διαδίκτυο, ασκούν λογοκρισία στα ιστολογία τους. Συχνά έχουν μια καλή δικαιολογία (εδώ είναι και η τέχνη της λογοκρισίας: να πείσεις πως είναι ορθή).
• Άτομα βλέπουν το διαδίκτυο ως “ένα μονοκόμματο μέσο”, πράγμα που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα.
• Η κάθε διαδικτυακή παρουσία, το κάθε ιστολόγιο έχει έναν σκοπό τον οποίο ορίζει ο ιδιοκτήτης. Δεν υπάρχει το “δικαίωμα σχολιασμού”, παρά μόνο όσο το ορίζει ο νόμος.
• Οι κραυγές για την λογοκρισία σε ιστολόγια πολιτικών γίνονται συχνά για ένα και μόνο λόγο: για να αποκτήσουν νέους επισκέπτες τα ιστολόγια που βγάζουν της κραυγές.

Υπάρχει όμως και μια άλλη, ουσιαστικά θλιβερή ουσία:

• Τα ιστολόγια είναι παιχνιδάκια! Όλα αυτά που γίνονται μέσα στο μέσο “ιστολόγιο” (και οι σύνδεσμοι, και τα ίδια μου γραπτά εδώ κλπ.). μπορούν να σβηστούν η να αλλοιωθούν ανά πάσα στιγμή.
• Το μέσο “ιστολόγιο” έχει σχετικά περιορισμένους μηχανισμούς διαφάνειας και ακεραιότητας, ειδικά εάν είναι απενεργοποιημένος ο μηχανισμός “ping, pingback, trackback”.

Και τέλος:

• Δεν υπάρχει ουσία να αναλύονται τέτοιες καταστάσεις (που αφορούν άτομα) σε καθημερινή βάση – ο κόπος είναι τεράστιος. Με τον ίδιο κόπο μπορεί π.χ. να αναλυθεί ένα σοβαρό θέμα.

-

Πάμε λοιπόν στο θέμα:
Ο Mαχητής OMADEON

Διάβαζα τα σχόλια στο ιστολόγιο του κ. Βενιζέλου, στο θέμα

“πολιτικό ημερολόγιο…: Περί επικοινωνίας με bloggers… UPDATE στο τέλος…“

Βλέπω λοιπόν ένα σχόλιο με περιεχόμενο του είδους:

“2) Η προοδευτική άποψη (που ίσως δεν γνωρίζετε επαρκώς διότι δεν είσθε θαμών του διαδικτύου) είναι ότι “είμαστε ώριμοι να αντιμετωπίσουμε και υβριστές ακόμη, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ να διαφυλάξουμε την Ακεραιότητα του Ψηφιακού Λόγου”.”

Επίσης το αριστούργημα επιπολαιότητας (εις όνομα όλον των ‘χάκερ’ του κόσμου):

“Αν δεν σας βρει σύμφωνο, κύριε Βενιζέλο μου, εμείς οι προγραμματιστές του Πλανήτη θα ΥΛΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ αυτή τη λύση ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ, διότι ΕΜΕΙΣ καθορίζουμε ΤΙ γίνεται τεχνικά υπαρκτό και ΤΙ όχι.

ΕΜΕΙΣ φτιάξαμε το Διαδίκτυο. Και ΔΕΝ θα επιτρέψουμε σε ΚΑΝΕΝΑ, είτε να συκοφαντεί κάποιον άλλον ότι “τον λογόκρινε”, είτε (αντιθέτως) να… λογοκρίνεται κάποιος, από ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ (ή οποιονδήποτε) ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ.

Κοντολογίς, κ. Βενιζέλο, είμαστε… (εμείς οι χάκερ) κύριοι!

” – πηγή: Τετάρτη, Σεπτέμβριος 26, 2007 2:13:00 πμ

Είπα “επιπόλαιο”; η να πώς τελικά αφελές;

Το σχόλιο παραπέμπει τελικά στο άρθρο με την ολική λύση των προβλημάτων της διαδικτυακής λογοκρισίας:

Πολύ πέρα από το “θέμα του blog Βενιζέλου”, τεχνικές προτάσεις Νέων Μέτρων προστασίας της Ακεραιότητας του ψηφιακού Λόγου και Διαλόγου

(για γνώστες: αυτός ο σύνδεσμος χρησιμοποιεί το trackback, αν δεν λειτουργήσει, σημαίνει πως λογοκρίνετε και το traceback).

Ο Λογοκριτής ΟMADEON

Δεν χρειάστηκε και πολύ για να ασκήσει λογοκρισία (όπως ορίζει ο ίδιος την λογοκρισία, γιατί ο κάθε ιστολογάς έχει και τον δικό του ορισμό περί λογοκρισίας. Δεν υπάρχουν ακόμα ‘συνδικάτα ιστολογάδων’):

“Π.χ. θα πρότεινα εύκολα βασικές αρχές όπως
1) “Καμία λογοκρισία χωρίς λόγο”, όπου “λόγος” είναι μόνο ύβρεις ή απειλές (ή άλλο παράνομο περιεχόμενο).”

” – πηγή: Sep 5th, 2007 at 6:10 pm

(έχει αμέτρητα κείμενα, όπου φωνάζει κατά της λογοκρισίας)

• Περί Ελευθερίας του Διαδικτυακού Λόγου και Διαλόγου

Η πρώτη μου επαφή εδώ: Sep 30th, 2007 at 5:33 am

Του ασκώ έντονη κριτική, με βάση ένα τεχνολογικό θέμα που κατα μεγάλη σύμπτωση γνωρίζαμε και οι δυό, όμος εγω σε ποιό μεγάλο βάθος. Η ουσία: το σύστημα αυτό δεν λειτουργεί (το άρθρο αυτό το ζήτησα εγώ, μια σύντομη σύνοψη 10 λεπτών ήθελα)

“PILE” – Ένα καινοτομικό Σχεσιακό Σύστημα για Βάσεις Δεδομένων χωρίς ανάγκη για… Δεδομένα!

Ίσος η σημαντικότερη κριτική που άσκησα:

“* Η ‘θετικολογία” σου (ΚΑΙ όσο αφορά το άτομό μου), καταντά ενοχλητική, αφού δεν βεβαιώνεις στοιχεία πριν κρίνεις. Ίσος σου είναι ανάγκη να γνωρίζεις θετικά άτομα – μα αυτό δεν κάνει να επηρεάζει την κρίση σου.

” – πηγή: Oct 6th, 2007 at 2:59 am

Παρά την αυστηρή κριτική, το άτομο “omadeon” δεν με είχε λογοκρίνει ακόμα.

Κάποια στιγμή, ανοίγω θέμα: Ιστολόγια και Χαμός – Το Παράδειγμα “omadeon”.

• Λίγη κριτική σε διάφορα θέματα που αφορούν αυτόν και προπάντων την άτσαλη παρουσίαση των αποτελεσμάτων του. Χρησιμοποιώ λίγο ποιο χαλαρό ιστολογίστικο χλευαστικό σατιρικό τόνο.
• Αποφεύγω να ασχοληθώ με τον “διαδικτυακό κολλητό” του (ο οποίος ήρθε γρήγορα να βοηθήσει τον κολλητό)
• Αφού δεν ξεπερνά το κόλλημα του, δηλώνω πως δεν διαβάζω πλέον, και μετά ότι δεν απαντώ στα σχόλια του.
• Τελικά, απενεργοποιώ τα σχόλια (αφήνοντας όμως την πιθανότητα να σχολιάσει σε δικό του χώρο, μεσου traceback)

Διευκρινίζω πως το “traceback” είναι ενεργό, και έτσι ο κάθε χρήστης μπορεί να θέσει θέμα στο ιστολόγιό του, και να δημοσιεύσει αυτόματα σύνδεσμο στο ιστολογιο μου.

Το αστείο:

Ο ίδιος ο κολλητός (αυτός για τον οποίο μάχεται έτσι συγκινητικά ο “omadeon”) λέει το εξής περί λογοκρισίας στο ιστολόγιο του:

“β) Δεν υπάρχει νόημα να μιλάμε για λογοκρισία όταν ο καθένας μπορεί να έχει το δικό του blog και να γράφει εκεί τη γνώμη του ή την καφρίλα του. Μπορεί ακόμα και να με κράξει χυδαία, αλλά από το δικό του blog.

” – πηγή (και ποιό αναλυτικό θέμα): Ιστολόγια και Όροι – Το Παράδειγμα “Harisheiz”.

Γιατί δεν το κάνει; Αυτός ξέρει. Η πιθανότητα υπάρχει παντός – εντελώς διαφανές.

Το αποτέλεσμα είναι μια ‘λογοκρισία’ του πρώτου βαθμού:

Ο “omadeon” οχι μόνο δεν εμφανίζει τα σχόλια μου (βλέπε [1]), πρόσθετα έχει απενεργοποιήσει και την παραπομπή μέσου “trackback”, ώστε να μην μπορώ να κάνω παραπομπή προς αντίλογο στο δικό μου ιστολόγιο.

Oct 17th, 2007 at 1:30 am

Ταυτόχρονα (ως άριστος λογοκριτής), ερμηνεύει και παραθέτει στους αναγνώστες τα γραπτά μου ως επιθυμεί (αντί να τα εμφανίσει):

Oct 17th, 2007 at 11:53 pm

Προσθέτει επίσης ειδικούς όρους στους “όρους χρήσης” του ιστολόγιο του:

Oct 18th, 2007 at 5:56 pm

Άρχισε και της προσωπικές ‘επιθέσεις’ – για να δούμε πόσο θα το πάει – τελικά όλοι το ίδιο είναι.

Άντε να βρω τα άτομα που επιδιώκουν ισόνομα και ρεαλιστικά την ελευθερία λόγου.

Που δεν ξεγελούν τον εαυτό και την (ίσος υπάρχουσα) συνείδησή τους, θέτοντας “νόμους” που αφήνουν τον μικρό εγωισμό τους αρκετό περιθώριο παρέμβασης:

“σε περίπτωση κακόβουλης επίθεσης (από άλλο μπλογκ) και επίμονης, συνεχιζόμενης απαγόρευσης του Διαλόγου μέσα σε ένα τέτοιο (άλλο) μπλογκ, διατηρώ κάθε δικαίωμα να ανταποδώσω με παρόμοια μέτρα ΕΔΩ.” πηγή: Oct 18th, 2007 at 5:56 pm

Το πόσο έχει μπερδέψει ο άνθρωπος το μυαλό του με την υπερφόρτωση πληροφορίας και γνώσης στο διαδίκτυο φαίνεται από την εξής πρόσθεση στους όρους χρήσεως :

“1) Ηλίας Λαζαρίδης: Ο… εκλεκτός αυτός συνάδελφος, παρά τα πολλά… προγραμματιστικά ταλέντα του, έχει την μανιώδη τάση να “τα χώνει” επίμονα σε οποιονδήποτε, προκειμένου να αποδείξει τον… εαυτό του καλύτερο. Σαν συνέπεια, έχει πεταχτεί έξω από μεγάλο αριθμό ψηφιακών κοινοτήτων (που θα απαριθμήσω με links, αν με προκαλέσει να το κάνω) όπου έκανε… Ο,ΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ για το διάλογο (αλλά σίγουρα δεν έφταιγε μόνο ο ίδιος). Μέχρις εδώ… εντάξει, δεν θα είχα πρόβλημα μαζί του. Δυστυχώς όμως, όχι μόνο μπήκε σε αυτό το μπλογκ με άγριες και αγενείς διαθέσεις, όχι μόνο έγραψε ένα ποστ προσωπικής επίθεσης με μοναδικό λόγο την… υπερίσχυση της δικής του (αίσθησης) “ανωτερότητας”, αλλά και… λογόκρινε αναίτια, τόσο εμένα, όσο και τον μπλογκερ “Crazy Cows“, κόβοντάς μας τα σχόλια στο δικό του ποστ. Μετά, συνέχισε με τσαμπουκά να επιμένει να γράφει σχόλια εδώ μέσα, αποδίδοντάς μου “ασυνέπεια με τις αρχές της μη-λογοκρισίας” (όπως τις κηρύσσω).

” – πηγή: ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ

Ας του πει λοιπόν κάποιος (από τους ψηφιακούς κολλητούς, γιατί μάλλον μόνο αυτούς ακούει):

• Αυτή η φλυαρία δεν ανήκει στους όρους χρήσης
• Yπάρχει η δυνατότητα εμφανές αντίλογου, μέσου “traceback”.
• Το να ταχυσυμπεράνεις ψέμα αποδεικνύετε σύντομα με ένα απλό διάβασμα.
  

Δεν φοβάμαι τους ανοιχτούς δικτάτορες – ξέρεις τι είναι αυτοί και τι θέλουν.

Άτομα σαν τον “omadeon” φοβάμαι – ανίκανα να τηρούν τους κανόνες που αναζητούν, και που έχουν μπλέξει τόσο το μυαλό τους, που νομίζου ότι σε όλο το διαδίκτυο (και σε όλα τα ιστολόγια) ισχύουν οι ίδιοι κανόνες (που φυσικά δεν ξέρουν ποιοι είναι ακριβός).

Και που τελικά επιβάλλουν ολική λογοκρισία, ως απάντηση σε κάτι που στα γρήγορα βάφτισαν “λογοκρισία”, και αυτό μόνο και μόνο για να προστατευτούν από κριτική.
Κουράστηκα.

Υ.Γ.: κάποιος να του ψιθυρίσει, πως μόνο η “αφαίρεση” το σώζει. Η και η “μείωση” – μην ταυτίσει πάλι την έννοια “αφαίρεση” με 7 άλλα άσχετα πράγματα, και με άλλα 19 ο κολλητός του.

Υ.Γ.: κάποιος να του πει επίσης, πως τα κείμενα που παρουσιάζουν τεχνολογικό περιεχόμενο δεν πρέπει να δείχνουν σαν ζωγραφιά, διότι μειώνουν την αξία των εργασιών του. Αυτό ουσιαστικά πήγα να περάσω ο κακομοίρης, και θίχτηκε ο εγωισμός του omadeon.

Μα πιστεύω πως είναι δυνατός, και θα το ξεπεράσει σύντομα, βελτιώνοντας τα σημεία.

Δεν ξέρω γιατί, αλλα μου ήρθε να γράψω κάτι αγγλικό:

The planet is watching – Your neighbor may too!

-

[1]

“

lazaridis_com Oct 17th, 2007 at 10:12 pm

Σας αφαιρώ το δικαίωμα να μου απευθύνεστε στον ενικό, εφόσον ολοφάνερα δεν μπορείτε να τον χειρισθείτε. Θα σας παρακαλούσα να προσαρμόσετε τον τόνο σας.

Δεν υπάρχει λογοκρισία στο ιστολόγιο μου, διότι δεν υπάρχει δηλωμένη “ελευθερία έκφρασης άνευ ορίων”. Η (γενικές) σκέψεις μου περί λογοκρισίας βρίσκονται εδώ:

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Logokrisia

Τα σχόλια κλείνουν σε κάποια στιγμή – όμως, κάθε επισκέπτης έχει την πιθανότητα παραπομπής (traceback), ώστε να υπάρχει (φανερή για όλους) συνέχεια για το θέμα εάν το επιθυμεί κάποιος συνομιλητής. Το διευκρίνισα και στο θέμα (μετά που είδα την αναστάτωση εδώ):

http://blog.lazaridis.com/2007/10/13/omadeon/#comment-33

Προσωπικά δεν παραπονιέμαι πλέον για λογοκρισία σε “ομάδες ανάπτυξης ανοιχτού κώδικα”, ούτε για την λογοκρισία εδώ στο ιστολόγιο (το οποίο δηλώνει περίτρανα ότι είναι κατά της λογοκρισίας). Απλά στεναχωριέμαι τραβώντας της αναλογίες προς την “σοβαρές ζωντανές καταστάσεις”.

Περιορίζομαι στο να συσσωρεύω την ουσία και να καταγράψω καθαρές προδιαγραφές, ώστε να προσαρμόσω τα λογισμικά που υλοποιώ, τα οποία δεν θα επιτρέπουν λογοκρισία μέσα από τον σχεδιασμό τους.

http://sxedio.lazaridis.com/wiki/DiaFania

Τέλος, κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μου επιβάλει να διαβάσω κάτι που δεν επιθυμώ να διαβάσω (εκτός φυσικά με κάποια μορφή βίας).

Λυπάμαι που τελικά τόσο λίγο ήθελε να ξεχάσετε της αρχές σας.

“