Δυσφήμηση Ε. Βενιζέλου από ιστολόγιο “ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ” και “Ελευθεροτυπία”.

Ουσία:

• “Συκοφαντική Δυσφήμηση” το άρθρο του ιστολόγιου “ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ”
• Ερασιτεχνική η δίχως βεβαίωση αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία
• “Ψηφιακός Όχλος” καταντά η “μπλογκόσφαιρα” στηρίζοντας τέτοιου είδους κακόβουλη φήμη
• Ο κ. Βενιζέλος θα δεχόταν ακόμα περισσότερα συκοφαντικά άρθρα εάν αντιδρούσε έντονα (και με όλο το δίκαιό του) στην δυσφήμηση αυτή.
• Η ελευθερία του λόγου κινδυνεύει από την κατάχρηση της ελευθερίας λόγου.

Θέμα:

Στο άρθρο συκοφαντεί ο ιστολογάς “ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ” τον γνωστό πολιτικό κ. Ε. Βενιζέλο ως “Λογοκριτή”:

Αποδεδειγμένη Λογοκρισία στο Blog του κ. Bενιζέλου

Ο τίτλος τα λέει όλα: “Θέλω δημοσιότητα – δεν με νοιάζει η δυσφήμηση του κ. Βενιζέλου”. Γιατί το κάνει αυτό; Απλά: γιατί μπορεί!

Το αριστούργημα παράνοιας και ερασιτεχνικής έρευνας βασίζεται σε μερικές αντιγραφές οθόνης (screen shots). Ο κάθε απλός χρήστης Η/Υ θα μπορούσε έτσι να δημιουργήσει το κάθε είδος παραμυθάκι σε σχέση με ένα ιστολόγιο.

Ο “ψηφιακός όχλος” που ονομάζεται “μπλογκόσφαιρα” αναμεταδίδει την ‘είδηση’, φυσικά ελάχιστοι ενδιαφέρονται για την ουσία – ειδικά αυτοί που δεν στηρίζουν τον δυσφημισμένο πολιτικό.

Θα μπορούσε να πει κανείς τώρα: Και τι έγινε, ποιος παίρνει στα σοβαρά μία… φλύαρη εκκεντρική μάζα ανώνυμων ερασιτεχνών ιστολογάδων (μπλόγκερς);

Λοιπόν;

Η Ελευθεροτυπία

Εδώ το τραγικό: η “Ελευθεροτυπία” αρπάζει και αναδημοσιεύει το αριστούργημα!

Εάν αρχίσουν η εφημερίδες να γράφουν σαν τους ιστολογάδες (bloggers) τι έχει να γίνει; Εάν ο κάθε δημοσιογράφος που γράφει σε εφημερίδα, μπορεί και να ανοίγει ανώνυμα ένα ιστολόγιο και να αμολάει της παράνοιες του, της οποίες αναδημοσιεύει μετά σε εφημερίδα… τι έχει να γίνει;

Χαμός.

Παντός, δίπλα από την δημοσίευση στην εφημερίδα δείχνει ασήμαντη η αναφορά του γεγονότος στο ιστολόγιο της Ελευθεροτυπίας (εάν είναι της Ελευθεροτυπίας, δεν το έχουν ανάγκη να ανεβάσουν μία σελίδα “περί”).

Κακόβουλη Φήμη

Η επιβεβαίωση ότι πρόκειται για κακόβουλη φήμη δεν χρειάζεται και πολύ κόπο:

• Ο όρος “λογοκρισία” είναι λανθασμένος. Ακόμα και εάν δεν είχε εγκριθεί το σχόλιο, θα μιλούσαμε για “μετριασμό σχολίων”, ο λόγος:
  • Υπάρχουν είδη δημοσιευμένα αρνητικά σχόλια, ‘χειρότερα’ από το δήθεν ‘λογοκριμένο’
• Από πρακτικά προβλήματα πηγάζουν άλλοι κανόνες λειτουργίας για ιστολόγιο πολιτικών (που ιστολογάδες τύπου “ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ” δεν βλέπουν, διότι ‘ζούν’ μόνο για το ιστολόγιο τους).
  • Μία εξήγηση: ένας συνεργάτης εγκρίνει τα απλά σχόλια, και ένας ποιο έμπειρος συνεργάτης (η ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος) τα ποιο κρίσιμα σχόλια, τα οποία περιέχουν και αναφορές σε τρίτα πρόσωπα (όπως το εν λόγου σχόλιο).

ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ

Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος;

Το σίγουρο: κάποιος που μπερδεύει το “δεν μασάω” με το “δε επεξεργάζω” (πριν μιλήσω). Ακόμα και μετά που πήρε έκταση το θέμα αυτός εκεί να επιμένει στην συκοφαντία του – αντί να ζητήσει μια συγνώμη.

Ίσος είναι ένας συντάκτης της Ελευθεροτυπίας, ίσος ένας ‘ψιλικατζής’, ίσος ο καραγκιόζης, ίσος, ίσος. Παντός έχει μια συμπάθειά στον κ. Βενιζέλο.

Ανώνυμος είναι, και από την μία το παίζει ευαίσθητος και δίκαιος για μεγάλα θέματα, και από την άλλη παίζει με την δική μου ελευθερία έκφρασης. Γιατί εάν αυτός (και η εκατοντάδες άλλοι) συνεχίσουν με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο, κάποια στιγμή θα παρθούν μέτρα περιορισμού – και το κακό είναι πως θα είναι και δικαιολογημένα.

Ο “ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ” τώρα λέει και νέα απερίσκεπτα, μιλώντας πως χρειάζονται η φωτιές στους δρόμους (γιατί τα συκοφαντικά άρθρα μάλλον δεν αρκούν).

Ας του πει κανείς: αυτό που χρειάζεται είναι αποτελεσματικότητα και οργάνωση. Λίγη τάξη στον τρόπο που γράφονται τα άρθρα, λίγη περισσότερη αναλυτικότητα και προπάντων: αφαίρεση (των περιττών στοιχείων και της περιττής φλυαρίας).

Εδώ μία προσπάθεια περί αποτελεσματικότητας, σε δοκιμαστική φάση:

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Skopos

Αλλά αυτό δεν συμφέρει ορισμένους, και σίγουρα όχι κάποιους που δεν θέλουν να μασάν τα λόγια του. Πώς θα ζήσουν την τάση τους για φασαρία και για φλυαρία; είτε στο δίκτυο, είτε στους δρόμους;

Βεβαιώνω όλο ποιο πολύ πως η λεγόμενη “μπλογκόσφαιρα” είναι (στον μεγαλύτερο κομμάτι της) ένας υποκριτικός εκκεντρικός όχλος, μία ψηφιακή μάζα που ούτε δύο τρεις κοινούς κανόνες δεοντολογίας δεν κατόρθωσε να στήσει. Αναγκαίοι κανόνος μέσα σε ένα μέσο (blog) που είναι τεχνολογικά ανώριμο για σοβαρή δημοσιογραφία.

Και πριν το ξεχάσω: βία υπάρχει φυσικά και στο διαδίκτυο. Ισος βρει ο “ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ” ένα φιλαράκι σε αυτόν – και γλυτώσουμε απο τις “ψηφιακές φωτιές” του. Κουράστηκα!:

Ιστολόγια και Βία – Ο Φασίστας “omadeon”.

.

Ιστολόγια και Βία – Ο Φασίστας “omadeon”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΛΟΓΟΥ (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)

-

Ουσία:

Είσαστε έτοιμη για βία;

Θέλετε πραγματικά να γράφετε για σοβαρά θέματα στο διαδίκτυο, σε ιστολόγιο;

Η βία έχει πολλές μορφές.

• Μπορεί να είναι ένα απλό λογοπαίγνιο με το όνομα των προγόνων σας.
• Μπορεί να είναι η κατάχρηση προσωπικών δεδομένων (π.χ. αναδημοσίευση φωτογραφίας δίχως συγκατάθεσή)
• Μπορεί να είναι και η επιβολή κανόνων, χρησιμοποιώντας εκβιασμούς.

Το Θέμα.
Μέχρι τώρα, αποκάλεσα τον χρήστη “omadeon” λογοκριτή και υποκριτή, βασιζόμενος σε δεδομένα, προπάντων αυτά που ο ίδιος έθετε (π.χ. ως ορισμούς της λογοκρισίας). Τα άθρα δίδουν την ευκαιρία αντίλογου μέσου trackback, πράγμα που εκμεταλλεύτηκε ο χρήστης omadeon τελικά.

Στην απάντηση του αναδημοσιεύει φωτογραφία μου, πράγμα παράνομο, ασχέτως αν την έχω δημοσιεύσει ο ίδιος. Ίσος προσέξατε, ότι σε κανένα σημείο δεν αναφέρθηκα στο αληθινό όνομά του” omadeon”, αν και μου είναι γνωστό, διότι δημοσιευμένο.

Για να ομαλύνω την κατάσταση, θέτω την εξής παράκληση:

“(αναμεταξύ μας: η φώτο – αν και παραμορφωμένη – δείχνει τον εαυτό μου αρκετά αναγνωρίσιμο. Πρόκειται για προσωπικό δεδομένο, το οποίο δεν επιθυμώ να (ανα-)δημοσιευθεί και να ταυτιστεί με το lazaridis_com. Παρακαλώ ευγενικά να αφαιρέσετε την φωτογραφία)

” – πηγή: October 27th, 2007 at 10:29 pm

Πως διακρίνεις τώρα ότι δεν έχεις να κάνεις με άτομο φιλελεύθερο, δημοκρατικό αλλά με έναν απλό φασίστα;

Θα επικεντρωθώ σε 3 σημεία της απάντησης του (παρακάτω δεν διάβασα), για να φανεί καθαρά τίνος πρόκειται:

“Λυπάμαι Λαζαρίδη, και θα σου εξηγήσω ΑΜΕΣΩΣ το γιατί.

1) Δυστυχώς δεν έχω την ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ δυνατότητα να αναιρέσω τις βρώμες και τις συκοφαντίες που σκορπάς δεξιά-αριστερά, ξεκινώντας από το αρχικό μειωτικό για το σύνολο της δουλειάς μου σχόλιό σου “δεν κατάφερε να παρουσιάσει τίποτε σωστά”.”

Ερώτηση: και ποιός είμαι εγώ και τον αγγίζει η κριτική μου; άρα μάλλον χτύπησα νεύρο.

Το ωραίο είναι, πως έχει αποδεχθεί την κριτική μου σε άλλον διάλογο:

“Γι’ αυτό σκέπτομαι σοβαρά μία ΝΕΑ δόμηση περιεχομένου, περίπου όπως αυτή που πρότεινες στις προηγούμενες κριτικές γραμμές σου, που δεν διαφωνώ:

” – πηγή: October 14th, 2007 at 10:03 pm

“2) Το (1) αναφέρεται επίσης και στην πλήρη ανεπάρκεια της Ελληνικής Νομοθεσίας να απαγορεύσει βαρύτατη συκοφαντική δυσφήμηση στο διαδίκτυο, του είδους στο οποίο επιδίδεσαι καθ’ έξιν και κατά σύστημα.”

Ταυτίζει τώρα την κριτική μου (που ασκώ βάση στοιχείων) με “συκοφαντική δυσφήμηση”, λες και είναι δύσκολο να δεί κανείς πως οι όροι “Λογοκριτής” και “Υποκριτής” είναι απολύτος ορθοί.

Φυσικά υπάρχει νομοθεσία και η πιθανότητα μύνησης, όπως υπάρχει και για την φωτογραφία.

“3) Ευχαρίστως να αφαιρέσω τη φωτό (που παραδέχεσαι ότι ΕΙΣΑΙ ο ίδιος) αν ΚΑΙ εσύ αφαιρέσεις ΟΛΕΣ τις αναίτιες προσωπικές επιθέσεις σε επίπεδο ήθους και επαγγέλματός μου, τις οποίες έκανες επανειλλημένα. Απλά, ΚΑΤΕΒΑΣΕ τα ποστ, και θα κατεβάσω ΚΑΙ εγώ όχι μόνο τη φωτό αλλά και ΟΛΑ τα άλλα.”

Ως γνήσιος φασίστας, εκβιάζει και επιβάλει τους όρους του:

α) Θα αφαιρέσει την (ανα)δημοσίευση των προσοπικών δεδομένων

β) Εάν ΣΒΗΣΩ τον ψυφιακό λόγο που ανέβασα.

Σιγά μην υποκύψω.

Γνώστες του χρήστη “omadeon” ξέρουν φυσικά: πάντα φωνάζει για την προστασία της “ακαιρεώτητας του ψυφιακού λόγου”.

Φυσικά το κάνει – όχι όμως όταν πρόκειται για κριτική ενάντιο του ευαίσθητο μικρού εγώ του.

Τι θυμίζει;

Είναι υπερβολικός ο όρος “φασίστας”;

Δεν ξέρω, προσωπικά δεν μου αρέσουν η “ταμπέλες μεγάλου φάσματος”.

Παντός, εάν ακόμα δεν μπορείτε να αποφασίσετε, ίσος βοηθά το γεγονός ότι τον ενημέρωσα πως δεν αποφάσισα ακόμα εάν ταυτίσω την φωτογραφία μου με τον λογαριασμό lazaridis_com. Ήξερε δηλαδή ένα αδύναμο σημείο μου.

-

Για να είναι και λίγο δημιουργικό το θέμα αυτό:

Τη ζητώ;

Το αυτονόητο πρώτο βήμα πίσω:

την πιθανότητα να θέσω αντίλογο μέσου trackback στα κείμενα που περιέχουν προσωπική επίθεση ενάντια του ατόμου μου, απο την στιγμή που λογοκρίθηκαν στο ανοιχτό ιστολόγιο omadeon: Oct 17th, 2007 at 9:22 pm

Εγώ δεν ασκώ λογοκρισία στο δικό μου, νέο ιστολόγιο.

Προστατεύω την εργασία μου από επιβλητική συμπεριφορά σχολιαστών (νάτη πάλι η βία), μετριάζοντας και περιορίζοντας τον σχολιασμό, αφήνοντας ανοιχτό το trackback.

Αυτή είναι για μένα η μέσο λύση που βρήκα, και πιστεύω πως είναι ποιο αγνή, ποιο καθαρή από κανόνες που μένουν στην κρίση του ατόμου.

“όλοι έχουν δικαίωμα σχολιασμού μέσου trackback”

-

Υ.Γ.: Είμαι σχετικά θετικός άνθρωπος.

Υ.Γ.: Ο Δρόμος για την Γαλήνη είναι η Ταραχή!

.

2007-10-31: Για να καταλάβετε καλύτερα, δείτε την αντίδραση και της πρόσθετες αναγγελίες χρήσης παράνομον μέτρων και βίας.

Σημαντικό είναι, πως διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, λέγοντας πως δεν επιτρέπω πλέων trackback στα θέματα. Μα αυτό το κάνω μόνο στο θέμα Harisheiz, όπος επισημάνω στο τέλος του, ώστε να ανταποδίδω “ίσους όρους”.

Σημαντικό είναι επίσης, πως δεν δείχνει να κατανοεί το ότι εστί παράνομη πράξη η αναδημοσίευση φωτογραφιών (ασχέτως εάν είναι ήδη δημοσιευμένες).

Ιστολόγια και Αντίλογος – Ο Υποκριτής “omadeon”

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΛΟΓΟΥ (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)

-

Ουσία:

Πώς μπορεί να μετριαστούν τα σχόλια σε θέμα, δίνοντας ταυτόχρονα την δυνατότητα του αντίλογου;

Η απάντηση για το μέσο “ιστολόγιο” είναι απλή: μέσου “trackback/ping/pingback”.

Κανένας ιστολογάς δεν μπορεί να κατηγορήσει άλλον ιστολογά για “λογοκρισία”, όσο δημοσιεύονται η σύνδεσμοι προς τον αντίλογο / σχολιασμό μέσου μηχανισμού “trackback”.

-

Νομικά:

Είναι σημαντικό να δοθεί η δυνατότητα του αντίλογου για κάποιο κείμενο.

Αυτό καταντά ακόμα και νομική υποχρέωση, εφόσον τα γραπτά αφορούν κάποιο άτομο.

Αν και δεν είμαι σίγουρος για το μέσο “ιστολόγιο”, οπότε ερωτώ:

α) Είναι νομική υποχρέωση να δοθεί η δυνατότητα αντίλογου σε ιστολόγιο;
β) Η δυνατότητα “ping/trackback” αρκεί για να καλύψει αυτό το δικαίωμα;

Με την προσωπική μου αντίληψη του “δίκαιου” αρκεί η δυνατότητα trackback, όσο το άλλο άτομο κατέχει ιστολόγιο.

-

Παράδειγμα:

Στο εξής θέμα πιέζω λιγάκι (με κριτική) τον ιστολογά “omadeon”. Δεν επιθυμώ να συζητήσω με το φιλαράκι του, τον ιστολογά “Harisheiz” (για τον οποίο αδιαφορώ, πράγμα που του δηλώνω ανοιχτά). Όμως, αυτός επιμένει να επιβάλετε και ανακοινώνει και το ότι θα επιμένει.

Ιστολόγια και Χαμός – Το Παράδειγμα “omadeon”.

Δύο τρεις τέτοιες ‘κολλιτσίδες’ σαν τον “Harisheiz” μπορούν να χαλάσουν την κάθε επικέντρωση σε μία εργασία, αλλά και την χαρά στο απλό ‘ιστολογείν’. Οι ‘κολλιτσίδες’ του τύπου “Harisheiz” και “omadeon” δεν σταματάνε φυσικά εκεί, αλλά συνεχίζουν το ‘βιολί’ τους, μετατρέποντας τα ξένα ιστολόγια σε ‘χωματερές ‘, όπου αδειάζουν τα διάφορα ‘μπάζα’ του εσόκοσμού τους.

Ο ιδιοκτήτης του ιστολόγιου “Crazymonkey” αντιδρά με λογικό τρόπο, για να προστατέψει την ποιότητα του ιστολόγιου του:

“Επειδή η συζήτηση έχει ξεφύγει σε προσωπικές επιθέσεις, κλείνω στα σχόλια.”

πηγή: Η λογοκρισία αλλάζει το Διαδίκτυο

Αυτή η αφαίρεση δυνατότητας σχολιασμού δεν έχει φυσικά καμία σχέση με λογοκρισία. Αν και ‘κόπηκα’ (δηλαδή δεν μπορώ να απαντήσω εκεί στις ‘αρλούμπες των κολλιτσίδων’), γράφω εδώ και χρησιμοποιώ το “trackback” για να θέσω σύνδεσμο στο θέμα.

Δίνω δηλαδή συνέχεια στην ‘συζήτηση’, δίχως να επιβαρύνω την αρχική σελίδα στο ξένο ιστολόγιο “Crazymonkey”.

Αυτήν την λεπτομέρεια δεν καταλαβαίνει ο omadeon.

Αλλά μια στιγμή, δεν την καταλαβαίνει;

Φυσικά την καταλαβαίνει, και μάλιστα πολύ καλά, αν δούμε λίγο κάποια γραπτά του:

“ένα… δημοφιλές blog άρχισε να ΠΑΡΑΝΟΜΕΙ, καταπατώντας τους Νόμους και το Σύνταγμα. “

πηγή: Ενα blog που ΠΟΔΟΠΑΤΕΙ Νόμους και Σύνταγμα!

Εκεί μιλάει για κάποιο άλλο ιστολόγιο, και για δράση εναντίον του. Την ίδια δράση ασκεί ο ίδιος (με την πρώτη αυστηρή κριτική ενάντια του ατόμου του), αφαιρώντας ακόμα και την δυνατότητα “trackback”.

Απαντά στην “αφαίρεση δυνατότητας άμεσου σχολιασμού” με “αφαίρεση δυνατότητας άμεσου σχολιασμού ΚΑΙ trackback”.

Ιστολόγια και Διαφάνεια – Ο Λογοκριτής “omadeon”.

Πρόκειται για έναν υποκριτή πρώτου βαθμού.

Δείχνει να μάχεται για την ελευθερία του λόγου, μα μάχεται μόνο για την ελευθερία του εγώ.

Περιττό να αναφέρω της αρνητικές επιρροές που έχουν τέτοιου είδους ‘τυπάκια’ στην πραγματική ελευθερία έκφρασης.

-

Υ.Δ.: εντόπισα το ιστολόγιο που “ποδοπατεί το σύνταμγα”, βλέπε Ομαδεών: μικρή προκαταβολή

-

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Istologia

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Logokrisia

.

Μακεσλαβία (Maceslavia) – Σύνθετη η Τελική Πρόταση Νίμιτς!

-

Κρίσιμο ¶

• H ελληνική κυβέρνηση πρέπει να σεβαστή την στάση της πλειοψηφίας των Ελλήνων εντός και εκτός Ελλάδος.
• Η σύνθετη ονομασία π.χ. “Macedonia-Skopje” καλύπτει ίσος σε πολιτικό επίπεδο. Από το “Macedonia-Skopje” θα συνεπάγεται η χρήση του “Macedonia” στην πράξη, πράγμα που δεν θα το αποδεχθεί μεγάλο κομμάτι του ελληνισμού.
• Το ζήτημα δεν ξεχάστηκε σε 15 χρόνια και ούτε θα ξεχαστεί σε 50, διότι πρόκειται για διαστρέβλωση παγκόσμια κληρονομιάς.
• Μόνο μία Τεχνική Ονομασία του είδους “Μaceslavia” η “Macedarska” κλπ. μπορεί να αποτελέσει λύση.

Τεχνική Ονομασία ¶

• Maceslavia, Macedarska, Maceskopje
• Slavodonia, Skopjedonia

[...]

συνέχεια:  http://ellas.lazaridis.com/wiki/Maceslavia

-

Στην σύνθετη ονομασία “Μακεσλαβία” (Maceslavia) κατέληξε ο μεσολαβητής Νίμιτς μετά από την απλοποίηση του ζητήματος στα βασικά του σημεία.

Στο πολύ κομψό κείμενο ανάφερε της εξής επεξηγήσεις:

1. Διάφορες χώρες έχουν σχέση και ταύτιση με τον γεωγραφικό όρο “Μακεδονία”, έτσι και η “FYROM” και η “Ελλάδα”.
2. Συνεπώς, κανένα κράτος δεν μπορεί να διεκδικήσει αποκλειστικότητα στον όρο “Μακεδονία” όταν πρόκειται για όνομα κράτους το οποίο χρησιμοποιείται επίσημα διεθνώς.
3. Μία δύο-λεκτική ονομασία όπως π.χ. “Macedonia-Skopje” θα κατέληγε στο να χρησιμοποιείται στην πράξη το “Macedonia” μεμονωμένα.
4. Μία διπλή ονομασία (μία για διεθνές χρήση, μία αποκλειστική για χρήση από την Ελλάδα) είναι κάτι που δεν συμβάλει σε μία ενωμένη και διαφανές διεθνές κοινότητα.

Σημαντικό είναι πως δεν έγινε σχεδόν καμία αναφορά σε ιστορικά δεδομένα, τα οποία – όπως ανέφερε ο διαμεσολαβητής – “είναι σημαντικά για την παγκόσμια κληρονομιά και ιστορία, μα όχι αναγκαία για τη εύρεση της λύσεως”.

Η ονομασία “Maceslavia” έχει επίσης ένα πρακτικό πλεονέκτημα, εφόσον ταυτίζεται με την συντόμευση “mk” η οποία χρησιμοποιείται είδη σε διάφορους οργανισμούς, π.χ. ως κατάληξη στο διαδίκτυο.

Οι δύο πλευρές αναμένονται να δεχτούν επίσημα την ονομασία μέχρι το τέλος του έτους 2007.

-

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Maceslavia

-

Παραδείγματα για το πως συζητιέται ένα τέτοιο θέμα σε ιστολόγια:

• http://panosz.wordpress.com/2007/10/23/macedonia/trackback/
• http://panosz.wordpress.com/2007/10/25/macedonia-2/trackback/
• http://roides.wordpress.com/2007/10/22/amnoerifia5/trackback/
• http://omadeon.wordpress.com/2007/10/24/sarom/trackback/
• http://parafoniades.wordpress.com/2007/10/19/%ce%98%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%84%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%a3%ce%a5%ce%a1%ce%99%ce%96%ce%91/trackback/

.

Ιστολόγια και Διαφάνεια – Ο Λογοκριτής “omadeon”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΛΟΓΟΥ (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)

-

Ουσία

• Τα ίδια άτομα που φωνάζουν ενάντια της λογοκρισίας στο διαδίκτυο, ασκούν λογοκρισία στα ιστολογία τους. Συχνά έχουν μια καλή δικαιολογία (εδώ είναι και η τέχνη της λογοκρισίας: να πείσεις πως είναι ορθή).
• Άτομα βλέπουν το διαδίκτυο ως “ένα μονοκόμματο μέσο”, πράγμα που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα.
• Η κάθε διαδικτυακή παρουσία, το κάθε ιστολόγιο έχει έναν σκοπό τον οποίο ορίζει ο ιδιοκτήτης. Δεν υπάρχει το “δικαίωμα σχολιασμού”, παρά μόνο όσο το ορίζει ο νόμος.
• Οι κραυγές για την λογοκρισία σε ιστολόγια πολιτικών γίνονται συχνά για ένα και μόνο λόγο: για να αποκτήσουν νέους επισκέπτες τα ιστολόγια που βγάζουν της κραυγές.

Υπάρχει όμως και μια άλλη, ουσιαστικά θλιβερή ουσία:

• Τα ιστολόγια είναι παιχνιδάκια! Όλα αυτά που γίνονται μέσα στο μέσο “ιστολόγιο” (και οι σύνδεσμοι, και τα ίδια μου γραπτά εδώ κλπ.). μπορούν να σβηστούν η να αλλοιωθούν ανά πάσα στιγμή.
• Το μέσο “ιστολόγιο” έχει σχετικά περιορισμένους μηχανισμούς διαφάνειας και ακεραιότητας, ειδικά εάν είναι απενεργοποιημένος ο μηχανισμός “ping, pingback, trackback”.

Και τέλος:

• Δεν υπάρχει ουσία να αναλύονται τέτοιες καταστάσεις (που αφορούν άτομα) σε καθημερινή βάση – ο κόπος είναι τεράστιος. Με τον ίδιο κόπο μπορεί π.χ. να αναλυθεί ένα σοβαρό θέμα.

-

Πάμε λοιπόν στο θέμα:
Ο Mαχητής OMADEON

Διάβαζα τα σχόλια στο ιστολόγιο του κ. Βενιζέλου, στο θέμα

“πολιτικό ημερολόγιο…: Περί επικοινωνίας με bloggers… UPDATE στο τέλος…“

Βλέπω λοιπόν ένα σχόλιο με περιεχόμενο του είδους:

“2) Η προοδευτική άποψη (που ίσως δεν γνωρίζετε επαρκώς διότι δεν είσθε θαμών του διαδικτύου) είναι ότι “είμαστε ώριμοι να αντιμετωπίσουμε και υβριστές ακόμη, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ να διαφυλάξουμε την Ακεραιότητα του Ψηφιακού Λόγου”.”

Επίσης το αριστούργημα επιπολαιότητας (εις όνομα όλον των ‘χάκερ’ του κόσμου):

“Αν δεν σας βρει σύμφωνο, κύριε Βενιζέλο μου, εμείς οι προγραμματιστές του Πλανήτη θα ΥΛΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ αυτή τη λύση ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ, διότι ΕΜΕΙΣ καθορίζουμε ΤΙ γίνεται τεχνικά υπαρκτό και ΤΙ όχι.

ΕΜΕΙΣ φτιάξαμε το Διαδίκτυο. Και ΔΕΝ θα επιτρέψουμε σε ΚΑΝΕΝΑ, είτε να συκοφαντεί κάποιον άλλον ότι “τον λογόκρινε”, είτε (αντιθέτως) να… λογοκρίνεται κάποιος, από ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ (ή οποιονδήποτε) ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ.

Κοντολογίς, κ. Βενιζέλο, είμαστε… (εμείς οι χάκερ) κύριοι!

” – πηγή: Τετάρτη, Σεπτέμβριος 26, 2007 2:13:00 πμ

Είπα “επιπόλαιο”; η να πώς τελικά αφελές;

Το σχόλιο παραπέμπει τελικά στο άρθρο με την ολική λύση των προβλημάτων της διαδικτυακής λογοκρισίας:

Πολύ πέρα από το “θέμα του blog Βενιζέλου”, τεχνικές προτάσεις Νέων Μέτρων προστασίας της Ακεραιότητας του ψηφιακού Λόγου και Διαλόγου

(για γνώστες: αυτός ο σύνδεσμος χρησιμοποιεί το trackback, αν δεν λειτουργήσει, σημαίνει πως λογοκρίνετε και το traceback).

Ο Λογοκριτής ΟMADEON

Δεν χρειάστηκε και πολύ για να ασκήσει λογοκρισία (όπως ορίζει ο ίδιος την λογοκρισία, γιατί ο κάθε ιστολογάς έχει και τον δικό του ορισμό περί λογοκρισίας. Δεν υπάρχουν ακόμα ‘συνδικάτα ιστολογάδων’):

“Π.χ. θα πρότεινα εύκολα βασικές αρχές όπως
1) “Καμία λογοκρισία χωρίς λόγο”, όπου “λόγος” είναι μόνο ύβρεις ή απειλές (ή άλλο παράνομο περιεχόμενο).”

” – πηγή: Sep 5th, 2007 at 6:10 pm

(έχει αμέτρητα κείμενα, όπου φωνάζει κατά της λογοκρισίας)

• Περί Ελευθερίας του Διαδικτυακού Λόγου και Διαλόγου

Η πρώτη μου επαφή εδώ: Sep 30th, 2007 at 5:33 am

Του ασκώ έντονη κριτική, με βάση ένα τεχνολογικό θέμα που κατα μεγάλη σύμπτωση γνωρίζαμε και οι δυό, όμος εγω σε ποιό μεγάλο βάθος. Η ουσία: το σύστημα αυτό δεν λειτουργεί (το άρθρο αυτό το ζήτησα εγώ, μια σύντομη σύνοψη 10 λεπτών ήθελα)

“PILE” – Ένα καινοτομικό Σχεσιακό Σύστημα για Βάσεις Δεδομένων χωρίς ανάγκη για… Δεδομένα!

Ίσος η σημαντικότερη κριτική που άσκησα:

“* Η ‘θετικολογία” σου (ΚΑΙ όσο αφορά το άτομό μου), καταντά ενοχλητική, αφού δεν βεβαιώνεις στοιχεία πριν κρίνεις. Ίσος σου είναι ανάγκη να γνωρίζεις θετικά άτομα – μα αυτό δεν κάνει να επηρεάζει την κρίση σου.

” – πηγή: Oct 6th, 2007 at 2:59 am

Παρά την αυστηρή κριτική, το άτομο “omadeon” δεν με είχε λογοκρίνει ακόμα.

Κάποια στιγμή, ανοίγω θέμα: Ιστολόγια και Χαμός – Το Παράδειγμα “omadeon”.

• Λίγη κριτική σε διάφορα θέματα που αφορούν αυτόν και προπάντων την άτσαλη παρουσίαση των αποτελεσμάτων του. Χρησιμοποιώ λίγο ποιο χαλαρό ιστολογίστικο χλευαστικό σατιρικό τόνο.
• Αποφεύγω να ασχοληθώ με τον “διαδικτυακό κολλητό” του (ο οποίος ήρθε γρήγορα να βοηθήσει τον κολλητό)
• Αφού δεν ξεπερνά το κόλλημα του, δηλώνω πως δεν διαβάζω πλέον, και μετά ότι δεν απαντώ στα σχόλια του.
• Τελικά, απενεργοποιώ τα σχόλια (αφήνοντας όμως την πιθανότητα να σχολιάσει σε δικό του χώρο, μεσου traceback)

Διευκρινίζω πως το “traceback” είναι ενεργό, και έτσι ο κάθε χρήστης μπορεί να θέσει θέμα στο ιστολόγιό του, και να δημοσιεύσει αυτόματα σύνδεσμο στο ιστολογιο μου.

Το αστείο:

Ο ίδιος ο κολλητός (αυτός για τον οποίο μάχεται έτσι συγκινητικά ο “omadeon”) λέει το εξής περί λογοκρισίας στο ιστολόγιο του:

“β) Δεν υπάρχει νόημα να μιλάμε για λογοκρισία όταν ο καθένας μπορεί να έχει το δικό του blog και να γράφει εκεί τη γνώμη του ή την καφρίλα του. Μπορεί ακόμα και να με κράξει χυδαία, αλλά από το δικό του blog.

” – πηγή (και ποιό αναλυτικό θέμα): Ιστολόγια και Όροι – Το Παράδειγμα “Harisheiz”.

Γιατί δεν το κάνει; Αυτός ξέρει. Η πιθανότητα υπάρχει παντός – εντελώς διαφανές.

Το αποτέλεσμα είναι μια ‘λογοκρισία’ του πρώτου βαθμού:

Ο “omadeon” οχι μόνο δεν εμφανίζει τα σχόλια μου (βλέπε [1]), πρόσθετα έχει απενεργοποιήσει και την παραπομπή μέσου “trackback”, ώστε να μην μπορώ να κάνω παραπομπή προς αντίλογο στο δικό μου ιστολόγιο.

Oct 17th, 2007 at 1:30 am

Ταυτόχρονα (ως άριστος λογοκριτής), ερμηνεύει και παραθέτει στους αναγνώστες τα γραπτά μου ως επιθυμεί (αντί να τα εμφανίσει):

Oct 17th, 2007 at 11:53 pm

Προσθέτει επίσης ειδικούς όρους στους “όρους χρήσης” του ιστολόγιο του:

Oct 18th, 2007 at 5:56 pm

Άρχισε και της προσωπικές ‘επιθέσεις’ – για να δούμε πόσο θα το πάει – τελικά όλοι το ίδιο είναι.

Άντε να βρω τα άτομα που επιδιώκουν ισόνομα και ρεαλιστικά την ελευθερία λόγου.

Που δεν ξεγελούν τον εαυτό και την (ίσος υπάρχουσα) συνείδησή τους, θέτοντας “νόμους” που αφήνουν τον μικρό εγωισμό τους αρκετό περιθώριο παρέμβασης:

“σε περίπτωση κακόβουλης επίθεσης (από άλλο μπλογκ) και επίμονης, συνεχιζόμενης απαγόρευσης του Διαλόγου μέσα σε ένα τέτοιο (άλλο) μπλογκ, διατηρώ κάθε δικαίωμα να ανταποδώσω με παρόμοια μέτρα ΕΔΩ.” πηγή: Oct 18th, 2007 at 5:56 pm

Το πόσο έχει μπερδέψει ο άνθρωπος το μυαλό του με την υπερφόρτωση πληροφορίας και γνώσης στο διαδίκτυο φαίνεται από την εξής πρόσθεση στους όρους χρήσεως :

“1) Ηλίας Λαζαρίδης: Ο… εκλεκτός αυτός συνάδελφος, παρά τα πολλά… προγραμματιστικά ταλέντα του, έχει την μανιώδη τάση να “τα χώνει” επίμονα σε οποιονδήποτε, προκειμένου να αποδείξει τον… εαυτό του καλύτερο. Σαν συνέπεια, έχει πεταχτεί έξω από μεγάλο αριθμό ψηφιακών κοινοτήτων (που θα απαριθμήσω με links, αν με προκαλέσει να το κάνω) όπου έκανε… Ο,ΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ για το διάλογο (αλλά σίγουρα δεν έφταιγε μόνο ο ίδιος). Μέχρις εδώ… εντάξει, δεν θα είχα πρόβλημα μαζί του. Δυστυχώς όμως, όχι μόνο μπήκε σε αυτό το μπλογκ με άγριες και αγενείς διαθέσεις, όχι μόνο έγραψε ένα ποστ προσωπικής επίθεσης με μοναδικό λόγο την… υπερίσχυση της δικής του (αίσθησης) “ανωτερότητας”, αλλά και… λογόκρινε αναίτια, τόσο εμένα, όσο και τον μπλογκερ “Crazy Cows“, κόβοντάς μας τα σχόλια στο δικό του ποστ. Μετά, συνέχισε με τσαμπουκά να επιμένει να γράφει σχόλια εδώ μέσα, αποδίδοντάς μου “ασυνέπεια με τις αρχές της μη-λογοκρισίας” (όπως τις κηρύσσω).

” – πηγή: ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ

Ας του πει λοιπόν κάποιος (από τους ψηφιακούς κολλητούς, γιατί μάλλον μόνο αυτούς ακούει):

• Αυτή η φλυαρία δεν ανήκει στους όρους χρήσης
• Yπάρχει η δυνατότητα εμφανές αντίλογου, μέσου “traceback”.
• Το να ταχυσυμπεράνεις ψέμα αποδεικνύετε σύντομα με ένα απλό διάβασμα.
  

Δεν φοβάμαι τους ανοιχτούς δικτάτορες – ξέρεις τι είναι αυτοί και τι θέλουν.

Άτομα σαν τον “omadeon” φοβάμαι – ανίκανα να τηρούν τους κανόνες που αναζητούν, και που έχουν μπλέξει τόσο το μυαλό τους, που νομίζου ότι σε όλο το διαδίκτυο (και σε όλα τα ιστολόγια) ισχύουν οι ίδιοι κανόνες (που φυσικά δεν ξέρουν ποιοι είναι ακριβός).

Και που τελικά επιβάλλουν ολική λογοκρισία, ως απάντηση σε κάτι που στα γρήγορα βάφτισαν “λογοκρισία”, και αυτό μόνο και μόνο για να προστατευτούν από κριτική.
Κουράστηκα.

Υ.Γ.: κάποιος να του ψιθυρίσει, πως μόνο η “αφαίρεση” το σώζει. Η και η “μείωση” – μην ταυτίσει πάλι την έννοια “αφαίρεση” με 7 άλλα άσχετα πράγματα, και με άλλα 19 ο κολλητός του.

Υ.Γ.: κάποιος να του πει επίσης, πως τα κείμενα που παρουσιάζουν τεχνολογικό περιεχόμενο δεν πρέπει να δείχνουν σαν ζωγραφιά, διότι μειώνουν την αξία των εργασιών του. Αυτό ουσιαστικά πήγα να περάσω ο κακομοίρης, και θίχτηκε ο εγωισμός του omadeon.

Μα πιστεύω πως είναι δυνατός, και θα το ξεπεράσει σύντομα, βελτιώνοντας τα σημεία.

Δεν ξέρω γιατί, αλλα μου ήρθε να γράψω κάτι αγγλικό:

The planet is watching – Your neighbor may too!

-

[1]

“

lazaridis_com Oct 17th, 2007 at 10:12 pm

Σας αφαιρώ το δικαίωμα να μου απευθύνεστε στον ενικό, εφόσον ολοφάνερα δεν μπορείτε να τον χειρισθείτε. Θα σας παρακαλούσα να προσαρμόσετε τον τόνο σας.

Δεν υπάρχει λογοκρισία στο ιστολόγιο μου, διότι δεν υπάρχει δηλωμένη “ελευθερία έκφρασης άνευ ορίων”. Η (γενικές) σκέψεις μου περί λογοκρισίας βρίσκονται εδώ:

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Logokrisia

Τα σχόλια κλείνουν σε κάποια στιγμή – όμως, κάθε επισκέπτης έχει την πιθανότητα παραπομπής (traceback), ώστε να υπάρχει (φανερή για όλους) συνέχεια για το θέμα εάν το επιθυμεί κάποιος συνομιλητής. Το διευκρίνισα και στο θέμα (μετά που είδα την αναστάτωση εδώ):

http://blog.lazaridis.com/2007/10/13/omadeon/#comment-33

Προσωπικά δεν παραπονιέμαι πλέον για λογοκρισία σε “ομάδες ανάπτυξης ανοιχτού κώδικα”, ούτε για την λογοκρισία εδώ στο ιστολόγιο (το οποίο δηλώνει περίτρανα ότι είναι κατά της λογοκρισίας). Απλά στεναχωριέμαι τραβώντας της αναλογίες προς την “σοβαρές ζωντανές καταστάσεις”.

Περιορίζομαι στο να συσσωρεύω την ουσία και να καταγράψω καθαρές προδιαγραφές, ώστε να προσαρμόσω τα λογισμικά που υλοποιώ, τα οποία δεν θα επιτρέπουν λογοκρισία μέσα από τον σχεδιασμό τους.

http://sxedio.lazaridis.com/wiki/DiaFania

Τέλος, κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μου επιβάλει να διαβάσω κάτι που δεν επιθυμώ να διαβάσω (εκτός φυσικά με κάποια μορφή βίας).

Λυπάμαι που τελικά τόσο λίγο ήθελε να ξεχάσετε της αρχές σας.

“

Ιστολόγια και Όροι – Το Παράδειγμα “Harisheiz”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΛΟΓΟΥ (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)

-

Μόλις έχετε ένα πρόβλημα με έναν χρήστη και θέλετε να τον αντιμετωπίσετε δίκαια, υπάρχει λύση!

Οι “Όροι Χρήσεως” του ιστολόγιου του χρήστη μπορούν να δώσουν μια καλή εικόνα για το τι θεωρεί δίκαιo.

Οπότε, ας αντιμετωπίσω τον χρήστη “Harisheiz” βάση της ‘οδηγίες δικαίου‘ που δίνει. [1]

-

Εδώ το αριστούργημα σχολιασμού του χρήστη “Harisheiz” στο θέμα για τον ψυφιακό κολλητό του.

“

harisheiz Says:
October 18th, 2007 at 8:12 pm

χαχαχαχα… Ωραία η διευκρίνηση, η οποία φυσικά προσετέθη μετά το σχόλιο μου!

“

-

Σχολιάζω λοιπόν:

Έχω την ευγένεια να διευκρινίσω (για αυτούς που δεν ξέρουν, και για αυτούς που κάνουν πως δεν ξέρουν), και πάλι τα ίδια. Τι συνεχίζει το άτομο αυτό να μου γεμίζει τα σχόλια αντί να χρησιμοποιεί απλά το traceback?

Ο ίδιος ξέρει.

Εγώ ξέρω αυτό που μου δίδαξε (μέσα από τους “κανονισμούς χρήσης” του): απενεργοποιώ τα σχόλια εδώ… “Πολύ απλά γιατί μπορώ”.

Ευχαριστώ για το μάθημα.

-

[1]

πηγή: Κανονισμοί χρήσης! (ιστολόγιο του χρήστη Harisheiz)

“

4) Αν ένα comment είναι πολύ κάφρικο διατηρώ το δικαίωμα να το ανεβάσω ως post και να εκθέσω αυτόν που το έγραψε χωρίς να του δώσω το δικαίωμα να απαντήσει και μη ρωτήσετε γιατί. Πόλύ απλά γιατί μπορώ.

Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων να ξεκαθαρίσω ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι λογοκρισία για 2 απλούς λόγους:

α) Το blog αυτό είναι δικό μου και εγώ ορίζω τους κανόνες και το περιεχόμενο του. Εγώ διαχειρίζομαι τα πάντα. Άλλωστε το wordpress όχι μόνο μου επιτρέπει αλλά μου δίνει και την δυνατότητα να φιλτράρω τα comments.

β) Δεν υπάρχει νόημα να μιλάμε για λογοκρισία όταν ο καθένας μπορεί να έχει το δικό του blog και να γράφει εκεί τη γνώμη του ή την καφρίλα του. Μπορεί ακόμα και να με κράξει χυδαία, αλλά από το δικό του blog.

Last Update στις 11/9/2007

“

2007-10-29 – Διευκρίνηση: Trackback’’s αντίλογου δεν θα εμφανιστούν σε αυτό το θέμα, ώστε να εφαρμόζονται ακριβός οι ίδιοι όροι που αναφέρονται στο 4. (στέριση δυνατότητας απάντησης)! Το αν είναι “κάφρικο” η όχι το εν λόγου σχόλιο, κρίνω φυσικά αποκλειστικά εγώ (ούτε ξέρω τι είναι “κάφρικο”, αλλά ας πούμε πως είναι).

Ιστολόγια και Χαμός – Το Παράδειγμα “omadeon”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΛΟΓΟΥ (ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ)

-

Το πλήθος πληροφοριών στο διαδίκτυο κάνει την εύρεση δύσκολη. Πρόσθετα, πολλές παρουσίες (έτσι και ιστολόγια) έχουν μία χαοτική δομή – ο επισκέπτης δεν μπορεί να επικεντρωθεί στο περιεχόμενο.

Εάν ένα άτομο έχει πολλά ενδιαφέροντα και επίσης πολλα σημεία δημοσίευσης (ιστοσελίδες προσωπικές, επαγγελματικές, ιστολόγιο κλπ.) μπορεί σύντομα να χαθεί ο επισκέπτης στην πληροφορία.

Για ένα καλό παράδειγμα (και τα αρνητικά έχουν θετικό σκοπό), δείτε το εξής θέμα στο ιστολόγιο “omadeon”:

Πολύ πέρα από το “θέμα του blog Βενιζέλου”, τεχνικές προτάσεις Νέων Μέτρων προστασίας της Ακεραιότητας του ψηφιακού Λόγου και Διαλόγου

Η ουσία χάνετε μέσα στο τεράστιο κείμενο. Και η ουσία είναι σημαντική – αλλά ποια είναι;

“τεχνικές προτάσεις Νέων Μέτρων προστασίας της Ακεραιότητας του ψηφιακού Λόγου και Διαλόγου”

Ίσος υπάρχει σε κάποια άλλα σημεία της παρουσίας του “ομαδέον”, καθαρογραμμένο όπως θα το περίμενε κανείς από ένα τέτοιο λεπτό κοινωνικό/τεχνολογικό θέμα.

• http://www.omadeon.com
• http://omadeon.wordpress.com/about/
• http://multiforms.netfirms.com/

Τίποτα. Το άτομο κάνει τα πάντα, μα δεν έχει την τάξη να παρουσιάσει έστω ένα πράγμα με σαφήνεια.

Όσο θετικός και να είναι αυτός ο άνθρωπος (ας το υποθέσω πως είναι), στο διαδίκτυο μεταμορφώνετε σε μία “μηχανή παραγωγής ανούσιων πληροφοριών” – και με αυτό γίνεται αρνιτικός.

Τι θα μπορούσε να κάνει, για να το αλλάξει αυτό;

• Έστο εάν επιθυμεί να γράφει άτσαλα, θα έπρεπε μετά να καταγράψει τα ουσιώδες σημεία σε μία σελίδα.
• Να βάζει την κατηγορία (Tag) “αναλυτικό” σε κείμενα που είναι αναλυτικά απο την δομή τους. (Η να ανοίξει ξεχωριστώ ιστολόγιο για τα άτσαλα καθημερινά κείμενα).
• Να αφαιρέσει! Πληροφορία, χρώματα στα κείμενα, εμφάσεις κλπ.

και διάφορα άλλα, που με τον καιρό καταγράφω εδω:

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Paroysia

Το Ιστολόγιο ως Βαλβίδα – “Η Ξαδέλφη και η Συμβουλές”

Λέω τώρα να αφιερώσω αυτές της τρεις πρώτες ώρες της ημέρας στο να δοκιμάσω τους νέους μηχανισμούς που έστησα (ιστολόγιο, ατομική διαφάνεια), ώστε…

• να ρίξω ένα καλό κράξιμο στο άτομο που ενόχλησε την σκέψη μου (η ξαδέλφη, άθελά της)
• να καταγράψω τα δεδομένα (ώστε την επόμενη φορά να τα έχω διαθέσιμα)
• να ησυχάσω πάλι γρήγορα
• να θέσω τα όρια περί “ατομικής διαφάνειας“

Τι έγινε λοιπόν;

Ενώ της είχα ξεκαθαρίσει (της ξαδέρφης) ότι δεν ενδιαφέρομε για επιφανειακές σχέσεις, αυτή εκεί να επιμένει να βουτήξω ένα ότι νάνε θηλυκό (απλά να είναι ‘καθαρή’).

Τις λέω εγώ, ότι για μένα πρέπει να είναι και ‘εσωτερικά καθαρή’ (ουσιαστικά ευνοώ ‘ντόμπρα’, δλδ. ας είναι και σκάρτη, αν το παραδέχεται είναι εν τάξη).

Λέει αυτή να το ξεπεράσω αυτό.

Απαντώ φυσικά ότι δεν θα ‘ξεπεράσω’ κάτι που είναι ουσιαστικά θετικό, και ότι εν στιγμής προτιμώ το ‘ρεπό’ (όπως το ονομάζω την “αποχή”).

Λέω πως υπάρχει και τρίτη λύσει, δλδ. επαγγελματίες, μα δεν έχει στην πόλη που μένω. Αν είμαι ειλικρινής, έχω και μία δειλία, σκέψεις φραγμούς (π.χ. υπάρχει εκμετάλλευση; γίνετε από ανάγκη η από θέληση; κλπ. – υπάρχουν ‘επαγγελματίες’ και επαγγελματίες! )

Λέει πως δεν χρειάζομαι τέτοια εγώ, όμορφο παιδί είμαι.

Μα δεν έχει σχέση με ομορφιά, λέω, απλά με το ότι είναι ξεκάθαρη κατάσταση (ένα καθαρό δώσε-πάρε, εάν δεν υπάρχει εκμετάλλευση φυσικά).

Αλλά όπως είπα, προτιμώ το “μεγάλο ρεπό”, και κάποια μέρα θα μου φέρει η μοίρα κάποια που θα καταλάβει.

Αναρωτιέμαι λοιπόν: τι έκανα λάθος όταν τις εξήγησα της ξαδέρφης; Αφού κατέγραψα αρκετά ανοιχτά όλα:

Και τα διάβασε, τους στόχους μου, τις σκέψεις μου περί σχέσεων.

Αν και δεν είναι η μόνη που τα αγνοεί. Αμέτρητοι πρίν απο αυτήν το ίδιο κάνανε.

Τι κάνει τους ανθρώπους να μην μπορούν να αποδεχτούν τα πιστεύω, το “είναι” ενός ανθρώπου; Να τα δεχτούν ως δεδομένα, και βάση αυτά να δίνουν της συμβουλές τους.

Τι τους κάνει να στοχεύσουν την αλλοίωση του ατόμου, αντί να στοχεύσουν την αλλοίωση της κατάστασης. Έστω να σηκώσουν τα χέρια και να πούνε κάτι αντικειμενικό για την κατάσταση, ένα “δεν βλέπω διέξοδο – υπομονή” η “κατάλαβα το τι σκοπεύεις, το πως είσαι – μα δεν βλέπω πώς μπορώ να σε βοηθήσω;”.

Δεν ξέρω γιατί, μάλλον δεν τα έχω εκφράσει (τώρα πλέον καταγράψει) καθαρά. Ίσος είναι και απογοητευτικό να βλέπει κάποιος, ότι μόνο ο χρόνος βοηθά – και ίσος λιγάκι το χρήμα.

Εγώ ξέρω παντός για προτεραιότητες. Υπάρχουν καταστάσεις που είναι παγίδες. (αδιέξοδο η δεν μπορείς να έχεις όλα). Οπότε αναγκαστικά βάζεις προτεραιότητες.

Οι στόχοι μου και η προτεραιότητες είναι ξεκάθαρες:

• Να ολοκληρώσω το Σχέδιο
• Να ολοκληρώσω την δοκιμαστική εφαρμογή στο “Έθνος Ελλάς“.
• Να βρω το θηλυκό.
• Να πάρω κάνα αμάξι.

Το σχέδιο θέλω να ολοκληρώσω, και την δοκιμαστική εφαρμογή του -και η πλήρες αποχή από τα διάφορα ‘όμορφα’ πράγματα της ζωής είναι τιμή που πληρώνω ευχαρίστως (… κάνα μισό χρόνο αντέχω ακόμα).

Θα ολοκληρώσω το σχέδιο – ότι και να μου στοιχίσει.

- Μη την γαλήνη’μ τάρατε -

(Κατάλαβες ξεδέλφ’σα; Το να λες “άκου τον μεγαλύτερό σου” μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να καταλήξει άκρος επιπόλαιο.)

Υ.Γ.: ηρέμησα είδη από χθες -μα τελικά είπα να το βγάλω αυτό. Ο χρόνος τρέχει, πρέπει να γίνω ποιο γρήγορος, ώστε να είμαι έτοιμος τον Φεβ. του 2008.

Υ.Γ.: Μάλλον το κείμενο αυτό δεν είναι και τόσο κατανοητό. Δεν πειράζει, ιστολόγιο είναι εδώ – το επίκεντρό του εγώ! Παντός ερωτήσεις είτε εδώ στα σχόλια, είτε μέσου email δεκτές!

Ιστολόγιο και Φλυαρία – “Λογοκρισία Ομιλία Ε. Βενιζέλος”.

Το θέμα:

Η ομιλία του κ. Βενιζέλου δεν αναφέρετε στην ενότητα “νέα” του ιστοχόρου ΠΑΣΟΚ.

Είδα την είδηση (γιατί ουσιαστικά είδηση είναι) σε αυτό το ιστολόγιο: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Κοίταξα τι γίνεται και ενημέρωσα το ιστολόγιο του κ. Βενιζέλου, επίσης Έδωσα της πληροφορίες (όπως όφειλα) ως σχόλιο στο ιστολόγιο που είδα την είδηση.

Εδώ το ‘κράξιμο’!

Η ουσία του θέματος είναι πολύ μικρή, μα ελάχιστοι που απάντησαν ενδιαφέρονται για την ουσία, και για την επίλυση – έτσι είναι αυτά στα ιστολόγια.

Πώς γίνεται αλλιώς;

Συχνά περιγράφετε η ουσία ενός θέματος με μερικές ερωτήσεις, εδώ π.χ. θα μπορούσαν να είναι :

• Ο κ. Βενιζέλος έχει επίγνωση του προβλήματος;
• πρόκειται για μία μορφή λογοκρισίας;
• πρόκειται για ένα απλό λάθος της “ομάδας διαδικτύου ΠΑΣΟΚ”;
• Πώς μπορώ ο ενδιαφερόμενος να αντιδράσει;

Αφού βρεθούν οι απαντήσεις (η έστω ποιο συγκεκριμένες πληροφορίες), θα έπρεπε να καταγραφούν στην αρχική δημοσίευση, ώστε ο επισκέπτεις να γλυτώσει χρόνο (και ο ιδιοκτήτης του ιστολόγιου να αποκτήσει μερικούς ‘βαθμούς’ για την καλή και σύντομη δουλειά δημοσίευσης και επίλυσης που έκανε).

Τα ιστολόγια που ανακαλύπτουν το θέμα αργότερα, θα πρέπει να παραπέμπουν στο άρθρο του ιστολόγιου με την πρώτη δημοσίευση.

Φυσικά μπορεί ο κάθε ένας να ανοίξει θέμα δικό του, π.χ. αναλύοντας μία από της ερωτήσεις ποιο βαθιά.

.

http://ellas.lazaridis.com/wiki/Istologia